Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Γραπτές Συνεντεύξεις

Τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στη Βουλή ευτελίζουν διαδικασίες και θεσμούς

Συνέντευξη στο ΑΠΕ και στη δημοσιογράφο Φ. Γιαννούλη

Πως σχολιάζετε τις προκαταβολικές δηλώσεις στήριξης των 6 βουλευτών. Είναι μια επιλογή που απλώς γίνεται για να διευκολυνθεί η λειτουργία της Βουλής;

Τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στη Βουλή αυτή την περίοδο ευτελίζουν διαδικασίες και θεσμούς. Με εντυπωσιάζει η αφωνία των συναδέλφων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Αν όχι όλων οπωσδήποτε πολλών των οποίων ο χαρακτήρας και η αγωνιστική τους διαδρομή την οποία γνωρίζω δεν έπρεπε να τους αφήνει απαθείς απέναντι σε αυτή την κατάσταση, μπροστά σε τέτοια παρακμιακά και επικίνδυνα φαινόμενα. Η ανάγκη στήριξης της κυβέρνησης, ο κομματικός «πατριωτισμός» εν προκειμένω, δεν μπορεί να σε κάνει αδιάφορο σε φαινόμενα που αφήνουν καθαρά αρνητικό αποτύπωμα στην πολιτική ζωή.

Μπορεί με αυτό το σχήμα η κυβέρνηση να ολοκληρώσει την τετραετία;

Δεν μπορεί κανείς να το αποκλείσει μετά βεβαιότητας, διότι το θέμα δεν είναι τεχνικό αλλά καθαρά πολιτικό. Οι «6» φαίνεται να δίνουν στο παρόν κυβερνητικό σχήμα ή σε κάποιο νέο, αν προκύψει ανασχηματισμός, λευκή επιταγή. Η πρόωρη όμως προσφυγή στις κάλπες ή η εξάντληση της συνταγματικής προθεσμίας αποτελεί καθαρά θέμα πολιτικής στάθμισης.

Συμμετείχατε μαζί με το Θανάση Θεοχαρόπουλο σε εκδήλωση που είχε στόχο την επαναθεμελίωση της Ανανεωτικής Αριστεράς. Μπορούν οι δυνάμεις του χώρου να ενωθούν και να κατέβουν σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο στις εκλογές;

Με πρωτοβουλία μιας επιτροπής ανένταχτων αριστερών πολιτών, προσκληθήκαμε την προηγούμενη Κυριακή σε μια συζήτηση με στόχο τη διερεύνηση των δυνατοτήτων συνάντησης του χώρου. Αν και δεν είχε οργανωθεί ως συγκέντρωση, προσήλθε πολύς κόσμος (όσοι ήρθαν το διαπίστωσαν) με έκδηλο ενδιαφέρον για τη συνέχεια. Προσδοκώ σε διεύρυνση του διαλόγου με τη συμμετοχή και άλλων οργανωμένων και ανέστιων δυνάμεων του χώρου. Εκτιμώ ότι υπάρχει πολιτικό κενό. Δυνάμεις υπαρκτές, δυναμικές αλλά πολιτικά σκεπτικές, προβληματισμένες και άστεγες.
Παρά τις προσδοκίες,
Το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς με το ΚΙΝΑΛ δεν ευδοκίμησε.
Το Ποτάμι δεν τα κατάφερε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνητική Αριστερά δεν μπορεί να καλύψει τον μεγάλο δημοκρατικό προοδευτικό χώρο.
Επιμένω στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης και πολιτικής έκφρασης μια Σύγχρονης, Ευρωπαϊκής, Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, πολιτικά φιλελεύθερης, κοινωνικά ευαίσθητης, κυβερνητικά υπεύθυνης.
Ο πολιτικός χρόνος, βέβαια, είναι πλέον πιεστικός. Γι αυτό και δεν έχουμε μεγάλα περιθώρια. Χρειάζονται κοινή βούληση και κοινοί στόχοι για να προχωρήσουμε. Δεν θα αργήσουμε να το διαπιστώσουμε.
Γι αυτό είμαι επιφυλακτικός, αλλά οπωσδήποτε έστω και συγκρατημένα αισιόδοξος.

Μήπως πρόκειται για το πρώτο βήμα στο δρόμο προς τον ΣΥΡΙΖΑ;

Το ακούω αυτό τελευταία. Είτε από όσους ειλικρινώς το επιθυμούν, είτε από όσους ειλικρινώς το απεύχονται, είτε από τους κουτσομπόληδες πολιτικούς τουρίστες του FB.
Υπήρξα όλη μου τη ζωή καθαρός στις επιλογές μου, δεν παραπλάνησα ποτέ κανέναν. Αγωνίζομαι για την πειστική και ισχυρή πολιτική έκφραση του χώρου της σύγχρονης Αριστεράς και Κεντροαριστεράς που στον σημερινό πολιτικό χάρτη δυσκολεύεται να βρει τον εαυτό της. Καμία πρωτοβουλία δεν έχει νόημα αν σχεδιάζεται για να γίνει προσάρτημα ή παράρτημα του οποιουδήποτε.

Παρακολουθώντας τις απόψεις στελεχών του χώρου στη συνάντηση που είχατε φαίνεται να μην διαφέρουν πολύ από αυτές του Ποταμιού. Υπάρχει ενδεχόμενο συμπόρευσης;

Η ποιότητα των επεξεργασιών του Ποταμιού και η προγραμματική του παρουσία στη Βουλή ολόκληρη την τετραετία είναι αναμφισβήτητη. Δεν πρόκειται επομένως για θέμα σύγκλισης απόψεων και προγραμμάτων. Αυτή είναι δεδομένη. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Ειλικρινά, πρόκειται πλέον για θέμα αξιόπιστων πολιτικών σχηματισμών με σαφή ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, με σαφείς στρατηγικές στοχεύσεις, με σαφές Σχέδιο και συγκεκριμένους στόχους και με δημοκρατικές συλλογικές λειτουργίες.
Αν μπορέσει να συγκροτηθεί πολιτικός σχηματισμός με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, θα επιθυμούσα σφοδρώς να μετάσχει το Ποτάμι. Το Ποτάμι βεβαίως έχει πει ότι θα ακολουθήσει τη δική του αυτόνομη (πολιτική και εκλογική) πορεία.

Εσείς θα είστε υποψήφιος στις ερχόμενες εκλογές;

Προς το παρόν η απάντηση που μπορώ να σας δώσω έχει τελείως θεωρητικό χαρακτήρα. Θέλω, με άλλα λόγια, να τονίσω ότι για να πάρω μια τέτοια απόφαση (και δεν εννοώ μόνο τον εαυτό μου αλλά και την Πολιτική Κίνηση των ΜΕΤΑρρυθμιστών της Αριστεράς που εκπροσωπώ) θα πρέπει να συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Πρωτίστως να έχει δημιουργηθεί ο πολιτικός χώρος ο οποίος να μας εμπνέει πολιτικά και ιδεολογικά και να έχει προοπτική ουσιαστικής λαϊκής στήριξης.

Μπορεί να αντέξει ένα ακόμη κόμμα της Κεντροαριστεράς στο κλίμα του έντονου δικομματισμού που διαμορφώνεται;

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο χρειάζεται σοβαρή στάθμιση. Ωστόσο, θα υποστήριζα ότι οι πολίτες στηρίζουν πολιτικά σχήματα όταν πείθονται ότι είναι χρήσιμα και υπεύθυνα, όταν δηλαδή έχουν να προσφέρουν στην κοινωνία και τη διακυβέρνηση της χώρας. Μάλιστα, ακόμα κι αν δεν υπάρχουν, συνήθως τα αναζητούν. Σε μια τέτοια περίπτωση ο δικομματισμός ασκεί περιορισμένη επίδραση. Υπάρχουν πολιτικά κενά που δεν μπορεί να καλύψει.

Έχετε εκλεγεί αντιπρόεδρος της Βουλής με 186 ψήφους, που σημαίνει ότι σας εμπιστεύτηκαν πάνω από τα 3/5 των βουλευτών της ελληνικής Βουλής. Θα ήθελα το σχόλιο σας μετά την έκπτωσή σας από τη θέση λόγω της διάλυσης του Ποταμιού.

Η εμπιστοσύνη των συναδέλφων μου στο πρόσωπό μου ήταν ιδιαίτερα τιμητική για μένα. Θέλω να πιστεύω ότι ανταποκρίθηκα σε αυτή την εμπιστοσύνη και ως προς το Ελληνικό κοινοβούλιο και ως προς το Ποτάμι που με πρότεινε ως Αντιπρόεδρο. Ο έπαινος των συναδέλφων και των συνεργατών μου και κυρίως τα πολλά και καλά λόγια που ακούω αυτές τις μέρες από τα στελέχη και τις Υπηρεσίες της Βουλής που συνέδραμαν το έργο μου, πράγμα για το οποίο εκφράζω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μου, αποτελεί για μένα τον καλύτερο τίτλο τιμής. Αποκομίζω τις καλύτερες εμπειρίες από τις δυο συνολικά θητείες μου ως Αντιπρόεδρος της Βουλής, παρά τα αναπόφευκτα προβλήματα και δυσκολίες.

Πως αποτιμάτε την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία;

Δεν θα ήθελα να προσθέσω ακόμα μια εκτίμηση σε αυτές της κυβέρνησης και ιδίως των κομμάτων της αντιπολίτευσης, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν φαίνεται να έχουμε κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα. Υπογραμμίζω, όμως, το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, οφείλουμε να συζητάμε με καλή πίστη και ει δυνατόν να προετοιμάζουμε όσο γίνεται καλύτερα την επίλυση προβλημάτων διμερούς ενδιαφέροντος έστω μικρής σημασίας.
Η εφαρμογή μέτρων εμπιστοσύνης χαμηλώνει την ένταση και ωφελεί και τις δυο χώρες. Τα προβλήματα μεταξύ των δυο χωρών που στην πλειοψηφία τους αφορούν μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις δεν επιλύονται, φυσικά, με μια επίσκεψη. Παρά τις τουρκικές παρασπονδίες κι αυτή τη φορά, ευτυχώς η επίσκεψη του κ. Τσίπρα δεν κατέληξε στο φιάσκο της επίσκεψης του κ. Ερντογάν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2017. Με αυτά τα πράγματα δεν παίζεις. Δεν προσφέρονται για μικροκομματικές επιδιώξεις.
Χρειάζεται να εξετάσουμε όλες τις δυνατές προσεγγίσεις για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα προβλήματα των σχέσεων με την Τουρκία ισχυροποιώντας τόσο το εσωτερικό εθνικό μέτωπο όσο και τις συμμαχίες μας.

Ενδιαφέροντα άρθρα

13.04.2019

Η σύναξη της στασιμότητας, του Γ. Βούλγαρη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
27.02.2019

Η σοφία του «καναπέ», του Β. Πεσμαζόγλου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
09.02.2019

Ο πόλεμος που χάνουμε, του Γ. Βούλγαρη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK