Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ

Ομιλίες

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Αγαπητοί Φίλοι,

Η χώρα μας βρίσκεται σε δεινή, δεινότατη κατάσταση.

Ποτέ δεν έχει βρεθεί σε χειρότερη στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Μόνο πολιτικά τυφλοί ή προσποιούμενοι τους αόμματους αρνούνται να αποδεχτούν την πραγματικότητα. Ορισμένοι πάσχουν από αθεράπευτη αχρωματοψία. Και είτε προσπαθούν μάταια να την ωραιοποιήσουν είτε να την παρακάμψουν με ακατάσχετη και παραπλανητική προπαγάνδα, που επιτρέψτε με να το πω, θυμίζει άλλες ζοφερές εποχές και άλλα καθεστώτα.Η χώρα με δυσκολία στέκεται στα πόδια της. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παραπατάει. Καθημερινά, κλονίζεται και παραπαίει.

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,

Η δική μου παρέμβαση στη σημερινή μας συνάντηση θα επικεντρωθεί στο θεμελιώδες ζήτημα της διακυβέρνησης της χώρας και του σεβασμού των θεσμών της. Διότι, το πώς κυβερνάται μια χώρα δείχνει πάντοτε ανάγλυφα το επίπεδο της πολιτικής, θεσμικής και πολιτισμικής της ωριμότητας. Δείχνει πάνω από όλα την ποιότητα των σύγχρονων κοινοβουλευτικών και δημοκρατικών πολιτευμάτων, όπως αναπτύχτηκαν στις προηγμένες δυτικές και ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων οι συνταγματικοί νομοθέτες και η πολιτική μας διαδρομή στη μεταπολίτευση φιλοδόξησαν να κατατάξουν και τη δική μας χώρα.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Τιμώντας σήμερα στην αίθουσα αυτή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ας φέρουμε στη μνήμη μας ότι πριν από 60 χρόνια, στις εθνικές εκλογές του 1956, στις 19 Φεβρουαρίου, εκλέγονται για πρώτη φορά, μετά την ψήφιση του  Ν.2159/1952, η Λίνα Τσαλδάρη από την ΕΡΕκαι η Βάσω Θανασέκου από την ΕΔΑ.

Η Τσαλδάρη, σύζυγος του Παναγή Τσαλδάρη, που διετέλεσε, ως αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος, πρωθυπουργός της χώρας για ένα διάστημα στην ταραγμένη περίοδο του μεσοπολέμου, θα είναι και η πρώτη γυναίκα Υπουργός, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο της  Κοινωνικής Πρόνοιας, μέχρι τις επόμενες εκλογές του 1958.

Αγαπητοί σύνεδροι

Αγαπητές φίλες και φίλοι

Πριν από δυο χρόνια ο Σταύρος Θεοδωράκης με έναν κύκλο φίλων του πήρε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, ένα πολιτικό κίνημα για τη Δικαιοσύνη, την Εργασία και την Παιδεία. Τόλμησε εκεί που δεν τόλμησαν άλλοι. Κάλυψε ένα σημαντικό κενό στην πολιτική ζωή της χώρας, που μέσα στη δίνη της κρίσης και την απαξίωση του πολιτικού συστήματος αναζητούσε το νέο και το άφθαρτο, το λογικό και το μεταρρυθμιστικό.

Ενδιαφέροντα άρθρα

24.07.2020

Το πρώτο πλακάτ της Μεταπολίτευσης και η Κίττυ Αρσένη, του Τ. Σαμαντά

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
22.07.2020

Η μέρα που θα χαιρόταν ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, του Τ. Σαμαντά

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
07.07.2020

Δικαίωμα του συνέρχεσθαι: η ώρα της αλήθειας, του Ν. Αλιβιζάτου

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK