Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ

Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς

Ομιλία στην Πανελλαδική Σύσκεψη των ΜΕΤΑρρυθμιστών στο Γκάζι, το Σάββατο 29/11/2014

Κυρίες και κύριοι,
Αγαπητοί φίλοι,

Πριν από 40 μέρες περίπου εξαγγείλαμε την Πρωτοβουλία μας, τους ΜΕΤΑρρυθμιστές για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη. Τονίσαμε ότι δεν ήρθαμε για να δημιουργήσουμε ένα ακόμη ρήγμα στην πολυδιάσπαση του προοδευτικού χώρου, αλλά για να προσθέσουμε τη δική μας διαφορετική και αυτόνομη φωνή και να λειτουργήσουμε ως καταλύτης για την ενότητα της πολύπαθης αυτής παράταξης. Ο χώρος αυτός, δυστυχώς, εξακολουθεί να ταλανίζεται από εσωτερικές αμφισβητήσεις και αναταράξεις, παραγοντισμούς και αρχηγισμούς, σκόπιμες ασάφειες και περιπλανήσεις χωρίς συγκεκριμένες και συντονισμένες πολιτικές στοχεύσεις. Σπέρνει, έτσι, τον σκεπτικισμό αν όχι την απογοήτευση στο μεγάλο και αξιόλογο πολιτικό δυναμικό που διαθέτει, κυρίως δε στην τεράστια εκείνη μερίδα των πολιτών που εξακολουθεί ακράδαντα να πιστεύει, όπως κι εμείς, ότι ο χώρος αυτός όχι μόνο έχει αναμφισβήτητη πολιτική δυναμική αλλά ότι είναι αδήριτη ανάγκη για την πολιτική σταθερότητα και την προκοπή του τόπου αυτού, να επιδιώξει στέρεα και σημαντική πολιτική αποτύπωση και εκπροσώπηση.

Χαιρετίζουμε την διαπίστωση από το σύνολο των δικαστικών ενώσεων και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ότι οι δικαστικές αποφάσεις δεν εκτελούνται από την ελληνική κυβέρνηση και διοίκηση.

Θα ήταν απείρως συνεπέστερο και αξιοπρεπέστερο από πλευράς τους, εάν το ενδιαφέρον αυτό δεν συνδέονταν με τις οικονομικές τους  απολαβές.

Με την προτεινόμενη από την κυβέρνηση τροπολογία για τη ρύθμιση των οφειλών σε δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, επιχειρείται η συνολική αντιμετώπιση ενός μεγάλου προβλήματος, που αποτελεί βρόχο για πολύ μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας, αλλά και για την οικονομία συνολικά.

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Η χώρα μας διανύει τον έκτο χρόνο μιας σκληρής χρηματοπιστωτικής κρίσης, με πολλές και δυσμενείς συνέπειες για όλη την κοινωνία. Διανύουμε την ύστερη (όχι όμως και τελευταία, απ’ ό,τι φαίνεται) φάση αυτής της κρίσης, διαπιστώνοντας, ότι όλα έχουν αλλάξει, για να παραμείνουν ίδια. Η δημοσιονομική σταθεροποίηση, το πρωτογενές πλεόνασμα και η αποφυγή του GREXIT είναι το σημαντικό και σπουδαίο επιχείρημα της κυβέρνησης· το κόστος στην κοινωνία, είναι το επίσης σοβαρό επιχείρημα της αντιπολίτευσης. Τα επίδικα της ελληνικής πραγματικότητας παραμένουν τα ίδια: το αίτημα για μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμό των δομών της ελληνικής πραγματικότητας στο σύνολό της με αιχμή την οικονομία, τη διοίκηση και τη δικαιοσύνη, παραμένει ανικανοποίητο. Και είναι αυτό το ανικανοποίητο αίτημα, που υπονομεύει σταθερά και εξόχως αποτελεσματικά τα όποια δημοσιονομικά επιτεύγματα, ενώ επιτείνει την αδικία εις βάρος αυτών που επωμίστηκαν το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής.