Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Ηχητικά

Να μας πει καθαρά ο ΣΥΡΙΖΑ τι απαιτούν οι δανειστές

Συνέντευξη στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΝΕΡΙΤ και στην εκπομπή της Ευαγγελίας Μπαλτατζή

Σημεία από τη συνέντευξη στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΝΕΡΙΤ και στην εκπομπή της Ευαγγελίας Μπαλτατζή

- Αποτρέπω τον εαυτό μου από το να σκέφτεται μέσα σε κλίμα φόβου γιατί δεν θα είναι ψύχραιμη η άποψή μου. Ανησυχώ όμως και δεν το κρύβω. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι «δεν βαριέσαι, κάποια λύση θα βρεθεί». Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε πολύ μεγάλα αδιέξοδα και οι κίνδυνοι είναι προφανείς.

- Εχθές στην ομιλία του Πρωθυπουργού υπήρχε μία αναφορά που μου έδειξε ότι και αυτός είναι ανήσυχος όταν είπε ότι «πιστεύω ότι η Ευρώπη των δημοκρατικών παραδόσεων, του Διαφωτισμού κλπ δεν θα επιλέξει τον δρόμο ενός χρηματοδοτικού εκβιασμού». Κατανοεί λοιπόν ότι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Προφανώς επιδιώκει ως Πρωθυπουργός να δώσει μία άλλη πιο αισιόδοξη εικόνα από αυτήν που δίνουν οι κύκλοι της Ευρώπης και των δανειστών. Αλλά μόνο αν καταλάβουμε ακριβώς πόσο κρίσιμες είναι οι στιγμές θα μπορέσουμε να χαράξουμε μία σωστή γραμμή. 

- Δεν έχουμε ακριβή εικόνα σήμερα. Το έχουμε ζητήσει επανειλημμένα και ως Ποτάμι αλλά και όλα τα κόμματα να γίνει αυτή η συζήτηση ανοιχτά και καθαρά στην Βουλή και να έχουμε μια ουσιαστική και πλήρη ενημέρωση για το ποιες είναι οι ακριβείς απαιτήσεις των εταίρων πέρα από τις γενικολογίες. Πχ ακούμε συνεχώς ότι «δεν θα επιτρέψουμε νέα μείωση συντάξεων και μισθών, απολύσεις στο δημόσιο, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κλπ». Εγώ θα ήθελα πολύ να εμφανιστεί με ακρίβεια μία πρόταση των Ευρωπαίων και των δανειστών που να λέει συγκεκριμένα τι ζητάνε. Να ξέρουμε αν πράγματι ζητούν μείωση μισθών, απολύσεις, ξεπούλημα ή άλλα. Γιατί αυτά δικαίως δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Αλλά να ξέρω ότι τα απαιτούν, ότι είναι προαπαιτούμενα για οτιδήποτε άλλο. Να μην είναι μία κουβέντα του ΣΥΡΙΖΑ προς εσωτερική κατανάλωση μόνο. Μόνο αν ξέρω τις απαιτήσεις της άλλης πλευράς μπορώ και να αποφασίσω αν θα είμαι δίπλα στην κυβέρνηση σε μία ενδεχόμενη άρνησή της. Εάν είναι απλώς ιδέες των δανειστών για το πώς θα ισορροπήσει η οικονομία ή πως θα καλυφθούν δημοσιονομικά κενά, είναι στο χέρι το δικό μας να αντιπροτείνουμε άλλες μεταρρυθμίσεις και να αρνηθούμε αυτές τις ιδέες. Αλλά να μένουμε τόσο καιρό γενικώς στο ότι εμείς αρνούμαστε αυτά που λένε αυτοί, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς λένε, αυτό είναι μία πολύ μεγάλη παρατυπία πολιτικής λειτουργίας.

- Όταν οι δανειστές σου λένε ότι «για να σου ξαναδώσω χρήματα, πρέπει να έχεις μία συγκεκριμένη οικονομική εικόνα και πιστεύω ότι με αυτά τα μέτρα θα το πετύχεις», είναι στο δικό μας χέρι να δηλώσουμε εμείς με ποιον διαφορετικό τρόπο θα το πετύχουμε. Αυτό λέει και η συμφωνία της 20ης Φλεβάρη. Αλλά να το δηλώσουμε. Μέχρι τώρα κινούμαστε λέγοντας «αρνούμαι αυτά που προτείνουν οι άλλοι και ΘΑ καταθέσω ένα σχέδιο που ΘΑ περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις και που ΘΑ πατάξει την φοροδιαφυγή». Και έτσι προφανώς δείχνουμε ότι δεν είμαστε έτοιμοι να πείσουμε τους εταίρους. 

- Ένα μεγάλο μετεκλογικό κέρδος είναι ότι σήμερα πια η κυβέρνηση μιλάει για έντιμο συμβιβασμό όταν όλη η προεκλογική ρητορική ήταν στη λογική «Ούτε ένα βήμα πίσω». Αν θυμάστε και οι πρώτες μετεκλογικές συγκεντρώσεις στις πλατείες προς ενίσχυση της διαπραγματευτικής στάσης της χώρας, είχαν κεντρικό σύνθημα το ίδιο. Το γεγονός ότι σήμερα με ρεαλισμό η ελληνική κυβέρνηση λέει ότι θέλουμε και εμείς έναν έντιμο συμβιβασμό και το «Ούτε βήμα πίσω» πήγε στην άκρη, είναι ένα μεγάλο ουσιαστικό κέρδος. Αυτό όμως φυσικά πρέπει να συμπληρωθεί με ένα σχέδιο.

- Αυτό που λέμε συχνά πολλοί είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση έχει ένα κακό σχέδιο. Αν ήταν έτσι θα κάναμε όλοι ότι μπορούμε να το βελτιώσουμε. Το ανησυχητικό που το λέγαμε κάποιοι ήδη προεκλογικά και δυστυχώς επιβεβαιώνεται πια, είναι ότι η χώρα μας δεν είχε σχέδιο. Φοβάμαι ότι προχωράμε στην λογική βλέποντας και κάνοντας. Και αυτό φυσικά δεν μπορεί να είναι υπέρ μας. Για παράδειγμα η πολυδιαφημισμένη δημιουργική ασάφεια της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου που παρουσιάστηκε σαν θετικό για εμάς, τελικά τους ξένους βόλευε. Οι ασάφειες είναι πάντα υπέρ του ισχυρού.

- Θα σας πω με ειλικρίνεια ότι τιμώ και σέβομαι όλους τους πρώην συντρόφους μου στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλων των τάσεων και των αποχρώσεων. Λάθη κάνουνε, δεν είναι ότι έχουν προθέσεις κακές. Πιστεύω ότι θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα εντός του ΣΥΡΙΖΑ εάν η κυβέρνηση προχωρήσει στους αναγκαίους συμβιβασμούς, αλλά δεν πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγηθεί σε ρήξη. Άρα πιστεύω ότι ο Πρωθυπουργός αν το επιλέξει, μπορεί να το κάνει μέσα σε σχετική πολιτική ασφάλεια. Φυσικά και θα είναι δύσκολο γιατί ένας ολόκληρος χώρος έχει εθιστεί σε μία λογική επιθετικού χαρακτήρα η οποία πολύ δύσκολα ανατρέπεται τώρα, αλλά επιμένω να πιστεύω ότι θα είναι πολιτικά διαχειρίσιμο όλο αυτό τελικά.

- Πολλές φορές έχουμε επαναλάβει ως Ποτάμι ότι δική μας πρόθεση δεν είναι να φύγουν κάποιοι για να πάμε εμείς στην θέση τους. Κυβέρνηση δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ – Ποταμιού δεν νοείται ούτε την έχει ανάγκη η χώρα. Αυτό που σίγουρα χρειάζεται η χώρα είναι μία ευρύτερη συνάντηση των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων και των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου για να βγάλουμε την χώρα από το αδιέξοδο. Σε μία τέτοια εξέλιξη το Ποτάμι θα είναι μέσα.