Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ

Νομοθετική εργασία

Η χώρα δεν είχε ποτέ μεγαλύτερη ανάγκη από την συγκρότηση της μεγάλης Δημοκρατικής Μεταρρυθμιστικής Παράταξης.

Στη σημερινή συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για το πολυνομοσχέδιο, ο Σπύρος Λυκούδης, Βουλευτής Α'Αθήνας με Το Ποτάμι, μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Τον Φλεβάρη του ’15 από αυτό το βήμα είχα εκφράσει την μεγάλη μου ανησυχία μήπως το «πρώτη φορά Αριστερά» οδηγήσει στο «ποτέ πια Αριστερά» και πριν από ένα μήνα πάλι από εδώ σας είχα πει πως δυστυχώς θα ταυτίσετε στην κοινωνία την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ με αποτυχία της Αριστεράς ως επιλογή και αυτό είναι ιστορικά άδικο. Φοβάμαι ότι επιβεβαιώνονται αυτές οι κρίσεις. Τα νέα μέτρα είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να βελτιώσουν το οικονομικό κλίμα. Αντίθετα, θα συνεχίσουν την αφαίμαξη των εισοδημάτων, θα επιτείνουν τη φτώχεια, θα πλήξουν την κατανάλωση, θα ενθαρρύνουν τη μαύρη εργασία και θα σημειώσουν νέες λαμπρές επιδόσεις στη φοροδιαφυγή, όχι πλέον ως εθνικό μας σπορ στο οποίο διακρινόμαστε, αλλά ως καταφυγή ανάγκης. Θα καταστεί «η μόνη πνευματική αναζήτηση που αμείβεται», όπως έλεγε ο Κέυνς.

Χωρίς σοβαρές και προοδευτικές παρεμβάσεις, διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις παντού με φορείς τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις, μιάς άλλης αριστεράς και μιας νέας ανανεωμένης και σοβαρής Κεντροαριστεράς στο πλαίσιο μεγάλων εθνικών συναινέσεων και συνεννοήσεων η χώρα δεν θα τα καταφέρει. Η χώρα δεν είχε ποτέ μεγαλύτερη ανάγκη από αυτό ακριβώς. Από την συγκρότηση της μεγάλης Δημοκρατικής Μεταρρυθμιστικής Παράταξης. Καιροί ου μενετοί!»

Διαβάστε το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Έχω την αίσθηση ότι εξακολουθούμε ακόμα να ζούμε ένα φτιαχτό όνειρο.
Σε κάποια δική μας Νεφελοκοκκυγία. Σε κάποια φωλιά κούκων στα σύννεφα, γυρίζοντας την πλάτη στην πεζή πραγματικότητα. Όχι διότι δεν την γνωρίζουμε, αλλά διότι δεν θέλουμε να την αντικρύσουμε κατάματα.
Γι αυτό και η κατάρρευση και η διάψευση επήλθαν με τη βεβαιότητα φυσικού φαινομένου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτησή μας σήμερα σχετικά με τα λεγόμενα προαπαιτούμενα για την εκταμίευση της επόμενης δόσης, με τη γνώριμη πλέον και καθ’ έξιν κατεπείγουσα διαδικασία, δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να σταθεί μόνο στις διάφορες διατάξεις, είτε αυτές αφορούν στα κόκκινα δάνεια, είτε στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, είτε στις διατάξεις που αφορούν σε άλλα Υπουργεία. Όχι ότι δεν έχουν τη σημασία τους. Κάθε άλλο! Έχουν και μεγάλη, μάλιστα, σημασία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ακούγοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της δεύτερης συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μπαίνει κανείς στον πειρασμό να τις αγνοήσει τελείως, πέραν φυσικά εκείνων που αφορούν στην εφαρμογή των ανειλημμένων υποχρεώσεων του 3ου Μνημονίου του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου, του επαχθέστερου όλων των Μνημονίων.

Διότι, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, τι αξιοπιστία μπορούν να έχουν όλες αυτές οι φλυαρίες περί «παράλληλων» προγραμμάτων και «ισοδύναμων» όταν έχει καταρρεύσει πλήρως η αξιοπιστία της κυβέρνησης αυτής από την επτάμηνη διακυβέρνηση, του άκρατου κομματισμού, της ολοκληρωτικής προπαγάνδας, του νεποτισμού, της καθεστωτικής συμπεριφοράς, της ανυπαρξίας οιασδήποτε αναπτυξιακής πολιτικής, της προστασίας των συντεχνιακών συμφερόντων; σε ποιόν τομέα άραγε επέτυχε για να δώσουμε σήμερα πίστη ή έστω ανοχή στις σημερινές της διακηρύξεις;

Ενδιαφέροντα άρθρα

03.12.2017

Στον υπαρκτό σουρεαλισμό, του Σ. Πολυμίλη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
02.12.2017

Με δανεική γλώσσα, με δανεικά όπλα, του Π. Τσίμα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
14.11.2017

6 σκέψεις για τις εκλογές στην Κεντροαριστερά, του Μ. Ματσαγγάνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK