Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Νομοθετική εργασία

Ομιλία για τον Προϋπολογισμό 2015

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για τον Προϋπολογισμό του 2015

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

συζητάμε σήμερα,  τον Προϋπολογισμό του Κράτους για το έτος 2015, αλλά όχι μόνο.

Συζητάμε και για να ιχνηλατήσουμε την επόμενη μέρα, μιας μεγάλης και δύσκολης περιόδου που πέρασε και περνάει ακόμη η χώρα μας και ο λαός μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το πολιτικό μας σύστημα συνολικά αποδείχθηκε ανίκανο, ανεπαρκές να διατυπώσει και να εφαρμόσει στο πλαίσιο μιας εθνικής συνεννόησης, ένα δίκαιο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και ταυτόχρονα ένα Πρόγραμμα Οικονομικής και Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της χώρας.

Αποδείχθηκε πολύ πίσω από τις απαιτήσεις των καιρών που επιβάλλουν μεγάλες συναινέσεις, μεγάλες υπερβάσεις από όλους.

Δυστυχώς αυτές, οι ανεπάρκειες του πολιτικού συστήματος συνεχίζονται και σήμερα. Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, όσον αφορά στις διαπραγματεύσεις, με ευθύνη κυρίως της Κυβερνητικής πλευράς, η οποία βιάστηκε να δώσει την αίσθηση άμεσης εξόδου από το πρόγραμμα, χωρίς συνεννόηση, χωρίς προετοιμασία και κυρίως χωρίς ρεαλισμό.

Στην βιασύνη της να δείξει πόσο καλύτερα περιφρονεί τα μνημόνια σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, “ξέχασε” να δει ότι τα επιτόκια του δεκαετούς μας ομολόγου ξεπέρασαν το 8%, όταν η Πορτογαλία δανείζεται με επιτόκιο κάτω από 3%.

Δεν είδε την κατακρήμνιση του ελληνικού χρηματιστηρίου, ούτε τις αντιδράσεις των διεθνών αγορών, οι οποίες δεν ενδιαφέρονται όπως θα έχετε καταλάβει πλέον, ποιος είναι Κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Αλλά και από την άλλη πλευρά, παρατηρούμε μια αξιωματική αντιπολίτευση, μεθυσμένη από τις δημοσκοπικές της επιδόσεις, να απαιτεί εδώ και τώρα εκλογές. Παρά την μικρή απόπειρα ρεαλιστικοποίησης της πολιτικής της, την οποία ασφαλώς καλωσορίζουμε όλοι, παραμένουν ακόμη σοβαρές αντιφάσεις στις προτάσεις που διατυπώνει, μεγάλες ασάφειες στην εκφορά του πολιτικού της λόγου, και κυρίως ελέγχεται για την απόλυτα αρνητική της στάση σε κάθε προσπάθεια εθνικής συνεννόησης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο προϋπολογισμός του κράτους μας – και κάθε κράτους – συνιστά κεντρικό εργαλείο της οικονομικής πολιτικής. Καθώς συγκεντρώνει από τους φόρους κυρίως, αλλά και από άλλα έσοδα (αποκρατικοποιήσεις, ΕΣΠΑ), πάνω από το 30% του ΑΕΠ και το ανακατανέμει μέσα από ισόποσες δαπάνες, θα μπορούσε να επιδράσει καθοριστικά στην κατεύθυνση της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής:

Αλλάζοντας τη σύνθεση των φόρων, ώστε να επιβαρυνθούν περισσότερο όσοι έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να πληρώσουν.

Και παράλληλα, αλλάζοντας τη σύνθεση των δαπανών.

Με στόχους:

Πρώτον, τη στήριξη της παραγωγής που είναι βιώσιμη, μαζί φυσικά και της απασχόλησης.

Και δεύτερον, εξίσου σημαντικό, την προστασία των πραγματικά πιο αδύναμων. Η ανταπόκριση στους δύο αυτούς στόχους είναι το κριτήριο με το οποίο πρέπει να αξιολογήσουμε και το νέο προϋπολογισμό, όπως και τους προηγούμενους. Δυστυχώς είναι και πάλι πολύ κατώτερος από τις ανάγκες, από όσο θα ήταν εφικτό με τους δεδομένους σκληρούς περιορισμούς που αντιμετωπίζουμε.

Ασφαλώς δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τη σημασία του πρωτογενούς πλεονάσματος που επιτεύχθηκε, όσο και αν θέλει δημαγωγικά να το εκμεταλλεύεται η κυβέρνηση. Κόστισε όμως πολύ ακριβότερα στην κοινωνία και στην οικονομία από όσο απαιτούνταν.

Το φορολογικό σύστημα γίνεται διαρκώς πιο πολύπλοκο, αδιαφανές και άνισο, με ολοένα καινούργιες αποσπασματικές ρυθμίσεις που δεν έπαψαν να αφήνουν μεγάλα παράθυρα στη φοροδιαφυγή, παρά την πρόοδο που έχει όντως συντελεστεί στο ηλεκτρονικό σύστημα.

Αντίστοιχα αποσπασματική και ανορθολογική, χωρίς συνολικό σχέδιο, είναι η πολιτική των δαπανών.

Ένα ποσοτικό παράδειγμα θα αναφέρω μόνο: οι πρωτογενείς δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού (δηλαδή οι δαπάνες εκτός από τους τόκους) προβλέπεται να μειωθούν το 2015 κατά 1,2%. Αλλά οι δαπάνες του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων μειώνονται κατά 6%: διότι είναι πάντοτε το πιο εύκολο κονδύλι να περικοπεί, καθώς δεν θίγει άμεσα συγκεκριμένους ψηφοφόρους.

Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ένας στοιχειώδης θεσμός προστασίας από την ακραία φτώχεια σε όλη την Ευρώπη εδώ και δεκαετίες, προβλέπεται μόνο πιλοτικά να ξεκινήσει το 2015, και μάλιστα ύστερα από την επίμονη υπόδειξη των δανειστών, αν και είμαστε η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη επέκταση της ακραίας φτώχειας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έπειδή πολλές φορές τα νούμερα δεν δείχνουν όλη την αλήθεια σημειώνω ότι,
  • Η ανεργία παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα και ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους ξεπερνάει το 60%.
  • Το προβλεπόμενο πρωτογενές πλεόνασμα είναι αδύνατον ακόμη να εξυπηρετήσει το χρέος της χώρας, το οποίο παραμένει ένας απειλητικός βρόχος για την οικονομία της χώρας, εφόσον παραμένει χωρίς διευθέτησή του.
  • Το επίπεδο της φορολογίας των πολιτών και των επιχειρήσεων αποτελεί φραγμό για οποιαδήποτε αναπτυξιακή διέξοδο.
  • Το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πρόβλημα της χώρας έχει εξελιχθεί σε μια ατομική βόμβα. Ο προϋπολογισμός του 2015 προβλέπει το 61% των τακτικών εσόδων να δοθεί σε μισθούς και συντάξεις του δημοσίου και σε μεταβιβαστικές πληρωμές στα ασφαλιστικά ταμεία του Ιδιωτικού τομέα. Δηλαδή από τα 50 περίπου δις. ευρώ των τακτικών εσόδων του Κράτους δίνουμε για μισθούς και συντάξεις τα 31 δις. ευρώ!
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό !

Ότι όλα τα Ταμεία είναι χρεοκοπημένα!

Εάν δεν το αντιμετωπίσουμε άμεσα αυτό, θα σκάσει κάποια στιγμή και δεν ξέρω που θα πάει να κρυφτεί το πολιτικό σύστημα, συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο. Άμεσα ενοποίηση των Ταμείων και με θάρρος και τόλμη να συζητήσουμε και να δώσουμε βιώσιμες λύσεις που θα διασφαλίζουν πραγματικά τις συντάξεις.
  • Οι συντεχνίες και οι ειδικές ομάδες συμφερόντων παρά την μείωση της επιρροής τους, έχουν ακόμη τη δύναμη στο κομματικό σύστημα να διατηρούν τα προνόμιά τους.
  • Οι αναδιαρθρώσεις και οι μεταρρυθμίσεις στον Κρατικό μηχανισμό, παραμένουν ζητούμενο και όταν επιχειρούνται σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αναιρούνται ή απαξιώνονται.
  • Η αντικειμενική αξιολόγηση δομών και δημόσιων λειτουργών απαξιώθηκε και πολεμήθηκε από την ίδια την Κυβέρνηση με τους χειρισμούς της.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η χώρα έχει το επόμενο διάστημα να αντιμετωπίσει κρίσιμα θέματα, που θα κρίνουν στην κυριολεξία το μέλλον της και που μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, μόνο εάν κυριαρχήσει σε όλες τις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις η αντίληψη της εθνικής συνεννόησης.

Στο πλαίσιο αυτό ήδη κινείται μία πρωτοβουλία συναδέλφων μου Βουλευτών με την οποία συμφωνώ:

1.    Για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, για εκλογή του από την παρούσα Βουλή και καθορισμός του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών στο πλαίσιο αυτής της γενικότερης συμφωνίας.

2.    Για την συνταγματική αναθεώρηση. Να συμφωνήσουμε στις βασικές αναγκαίες συνταγματικές αλλαγές στις οποίες κορυφαίοι συνταγματολόγοι έχουν ήδη αναφερθεί.

3.    Για τον εκλογικό νόμο. Να ψηφίσουμε ένα αναλογικό σύστημα, που θα μας βοηθήσει ως πολιτικό σύστημα να κατανοήσουμε και να εμπεδώσουμε τη δύναμη των Κυβερνήσεων συνεργασίας, χωρίς ψεύτικα μπόνους.

Και εγώ προτείνω
4.    για τη ρύθμιση του δημόσιου χρέους της χώρας. Συγκρότηση εθνικής επιτροπής διαπραγμάτευσης, ώστε σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές μας να βρούμε την καλύτερη λύση διευθέτησής του, για να γίνει εξυπηρετήσιμο, χωρίς κανένα ρίσκο βεβαίως της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Για τα τέσσερα αυτά κορυφαία θέματα καλούμε την Κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε. Έστω και την ύστατη ώρα ας σκεφτούμε ότι μπορεί να διαφέρουμε στις πολιτικές και αυτές θα τις επιλέξει ο κυρίαρχος λαός όταν θα έρθει η ώρα, στις κρίσιμες όμως στιγμές για τη χώρα μπορούμε τουλάχιστον να συνεννοηθούμε.

Ενδιαφέροντα άρθρα

14.11.2017

6 σκέψεις για τις εκλογές στην Κεντροαριστερά, του Μ. Ματσαγγάνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
12.11.2017

Η κοινωνία ή ο μικρόκοσμος, του Σ. Πολυμίλη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
12.11.2017

Σε τι χρησιμεύει η Κεντροαριστερά; του Μ. Ματσαγγάνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ