Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Άρθρα-Δηλώσεις

Το Ψέμα τρώγεται καλομαγειρεμένο. Η Αλήθεια Ωμή.

Του Σπύρου Λυκούδη

Την περασμένη εβδομάδα η κυβερνητική πλειοψηφία των Συριζανέλ ψήφισε τα επαχθή μέτρα της Β΄ αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου. Στην ουσία ένα 4ο Μνημόνιο. Πήγε με όλα αυτά στο Eurogroup και γύρισε άπρακτη.

Η μυθολογία των αριστεροδεξιών εθνολαϊκιστών εξαντλείται με την πλήρη κατάρρευση των κίβδηλων υποσχέσεων. Με την απογύμνωση του επιτηδευμένου περιτυλίγματος των ψεμάτων.

Το οικονομικό και κοινωνικό κόστος της καθυστέρησης και της νέας ύφεσης με τις απώλειες παραγωγής και εισοδημάτων από το 2015 μέχρι σήμερα είναι κυριολεκτικά τρομακτικό. Ο λογαριασμός της διακυβέρνησης των Συριζανέλ προκύπτει ιδιαίτερα επαχθής για τα φτωχά στρώματα, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τα χειμαζόμενα μικρομεσαία στρώματα. Η ανεργία είναι στα ύψη. Η εργασιακή ζούγκλα βλαστάνει. Η μορφωμένη νεολαία μας αναζητεί μαζικά αλλού την τύχη της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την πλήρη «μνημονιοποίησή» του έχει ξεμείνει και από τους «εχθρούς» και από τους μύθους που αθρόως κατασκεύαζε. Το αντι-μνημονιακό αφήγημά του διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη. Έχει γίνει συστημικότερος των συστημικών. Συνεχίζει παρά ταύτα τον διχαστικό του λόγο. Εντείνει την πόλωση. Προσπαθεί να αναζωπυρώσει αντι-δεξιά σύνδρομα. Τρέφεται από το δικομματισμό. Συνεχίζει τον κομματικό εποικισμό του κράτους.

Χτίζει μεθοδικά τη δική του «καλή» διαπλοκή. Επιδιώκει να ελέγξει το χώρο της ενημέρωσης και θα κάνει τα πάντα για να παραμείνει στην εξουσία. Ακόμα και να ντυθεί με ένα νέο «κεντροαριστερό» πολιτικό ένδυμα, αν και δεν φαίνεται να έχει το αξιακό υπόστρωμα για μια τέτοια μετεξέλιξη.

Η Νέα Δημοκρατία είναι το παραδοσιακό κόμμα της συντηρητικής παράταξης.

Ο εκσυγχρονισμός, η ανανέωση και η μετεξέλιξή της σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα ασφαλώς και θα αποτελούσε θετική εξέλιξη για το πολιτικό σύστημα. Δεν έχει μπορέσει όμως μέχρι σήμερα να διατυπώσει μια συνεκτική, εναλλακτική πολιτική πρόταση, ακόμα και εντός των δικών της ιδεολογικών, οικονομικών και πολιτικών παραδοχών. Έχει σαφές δημοσκοπικό προβάδισμα αλλά δεν αναπτύσσει ιδιαίτερη δυναμική, στερούμενη ευρύτερων συμμαχιών.

Στο επόμενο διάστημα η πολιτική ζωή θα κινηθεί με βασική επιδίωξη και των δύο, την κατάληψη θέσεων για μια ισοπεδωτική και διχαστική προσεχή εκλογική αναμέτρηση ακραίας πόλωσης, άνευ ορίων και ενδοιασμών.

Αμφότεροι αναγκαστικά θα συγκλίνουν προς το «κέντρο» για να αλώσουν και να λεηλατήσουν εκλογικά και πολιτικά το μεσαίο προοδευτικό χώρο που ομφαλοσκοπώντας παραμένει κατακερματισμένος. Δεν υπάρχει άλλος «ζωτικός» χώρος γι αυτούς.

Δεν πρόκειται για τωρινή διαπίστωση. Έχω κουραστεί να την επαναλαμβάνω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Δε χρειαζόταν ιδιαίτερη πολιτική ευφυΐα. Γι αυτό επέμεινα και επιμένω ότι Ελπίδα και Προοπτική στη χώρα μπορεί να δώσει μόνο μια ενωμένη Κεντροαριστερά, μια νέα και ενιαία Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη. Ο χώρος υπάρχει. Έχει πολύτιμες, δημιουργικές δυνάμεις. Αναντικατάστατη πολιτική αξία και βαρύτητα. Οι πολίτες αγωνιούν και αναμένουν. Άπαντες οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Εμείς, οι «Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς», πιστεύουμε σε μια δημοκρατική, σύγχρονη, προοδευτική, ευρωπαϊκή και πατριωτική αριστερά, ως αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης Προοδευτικής Παράταξης. Έχουμε πάρει πρωτοβουλίες και συντονιζόμαστε με άλλες δυνάμεις προς τον ίδιο στόχο.

Και ελπίζουμε.


Δημοσιεύθηκε στα ΝΕΑ


27/05/2017

Ενδιαφέροντα άρθρα

03.10.2017

...η δε σαρξ ασθενής, του Π. Τατσόπουλου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
01.10.2017

Ευρωπαϊκές μεταρρυθμιστικές παλινδρομήσεις, του Γ. Πρεβελάκη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
01.10.2017

Τα ερωτήματα της επόμενης μέρας, του Π. Κ. Ιωακειμίδη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ