Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Γραπτές Συνεντεύξεις

Ανάγκη της κοινωνίας η συσπείρωση του χώρου της κεντροαριστεράς

Συνέντευξη στην εφημερίδα Εξέλιξη και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπακωνσταντίνου

Η διαδικασία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας απαντάει στα πολιτικά αδιέξοδα ή αποτελεί συνταγή διατήρησης των ίδιων δεδομένων;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ένα πρόσωπο που στο θεσμικό επίπεδο ενώνει την χώρα, ενώνει τους πολίτες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ειδικά με τις σημερινές του περιορισμένες αρμοδιότητες, είναι ο θεσμός στον οποίο οφείλουν και μπορούν να συναντώνται και οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας πέραν των μεταξύ τους ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών. Υπ’αυτήν την έννοια η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ούτε απαντάει ούτε επιλύει πολιτικά αδιέξοδα. Ούτε επίσης διατηρεί ή μεταβάλλει πολιτικά δεδομένα. Όλα αυτά βεβαίως ισχύουν για  μια χώρα ευνομούμενη και σε ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί με σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Ο κ. Σαμαράς θέλει να εκλεγεί Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή για να παραμείνει στην εξουσία και ο κ.Τσίπρας χρησιμοποιεί την προεδρική εκλογή για να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες. Παιχνίδι με τους θεσμούς και ποια είναι η δική σας άποψη;

Ακριβώς αυτά πρέπει να αποφύγουμε. Η προηγούμενη απάντησή μου καταδεικνύει με πόση πολιτική προχειρότητα αντιμετωπίζουν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου σήμερα την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Η παρατήρηση ότι αυτά έχουν ξανασυμβεί στο παρελθόν (η οποία είναι αληθής) δεν αιτιολογεί τη συνέχιση αυτής της πολιτικής τακτικής, της χρησιμοποίησης δηλαδή της εκλογής του ΠτΔ για την επιβολή και διαμόρφωση πολιτικών εξελίξεων. Ούτε την αιτιολογεί, το ότι το Σύνταγμα αφήνει τέτοιες δυνατότητες στα κόμματα.

Το Σύνταγμα ρύθμισε αυτό το ζήτημα σε άλλες περιόδους και με άλλα δεδομένα. Ας μην ξεχνάμε δε ότι το Σύνταγμα απαιτεί διευρυμένες πλειοψηφίες για την εκλογή ΠτΔ και μόνο ως ύστατη λύση οδηγεί σε εκλογές.

Αναρωτιέμαι. Είναι υποχρεωτικό ο πολιτικός κόσμος να οδηγείται με έτοιμα σχέδια σε ύστατες λύσεις; Γιατί;

Υπάρχει πρόσωπο κατά τη γνώμη σας που θα μπορούσε σήμερα να συγκεντρώσει τις 180 ψήφους που χρειάζονται. Και τι χαρακτηριστικά πρέπει να διαθέτει;

Πάντα μπορεί να βρίσκεται τέτοιο πρόσωπο, αρκεί να υπάρχει ειλικρινής διάθεση συνεννόησης μεταξύ των κομμάτων και πολιτική βούληση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενώνει κράτος και λαό στο θεσμικό επίπεδο. Άρα οι υποψήφιοι πρέπει να πείθουν ότι έχουν τα στοιχεία για να αποτελούν σημείο αναφοράς όλων, σημείο συναίνεσης.

Από την κέντροδεξια ή την κεντροαριστερά πρέπει να προέρχεται ο νέος ΠτΔ;

Η σοβαρότητα και η δημοκρατικότητα πρέπει να είναι αυτά που θα τον χαρακτηρίζουν και όχι η κομματική ένταξη. Αυτό σημαίνει πρόσωπο που να μπορεί να στηρίξει τον θεσμό.

Προφανώς εγώ ως άνθρωπος της Αριστεράς θα επιθυμούσα στην Προεδρία της Δημοκρατίας μια προσωπικότητα από τον χώρο της ευρύτερης Δημοκρατικής Παράταξης.

Ο Φώτης Κουβέλης είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε να λύσει τον γόρδιο δεσμό;

Το Συνέδριο στο οποίο ο Φώτης Κουβέλης οδήγησε την σημερινή ΔΗΜΑΡ πήρε απόφαση (προφανώς δεσμευτική αφού είναι Συνεδριακή) να μην ψηφίσουν όσοι Βουλευτές παρέμειναν στη ΔΗΜΑΡ, πρόεδρο στην παρούσα Βουλή. Αυτή η απόφαση απαντάει στο ερώτημα σας.

Η επανεκλογή του Φώτη Κουβέλη στην ηγεσία της ΔΗΜΑΡ δημιουργεί προυποθέσεις αλλαγής των όρων με τις οποίες το συγκεκριμένο κόμμα μπορεί να κατέλθει στις επόμενες εκλογές;

Για μένα, το γνωρίζετε, η ΔΗΜΑΡ αποτελεί παρελθόν. Δεν απαντώ λοιπόν για προφανείς λόγους σε ερωτήσεις που την αφορούν. Άλλωστε όσα είχα να πω, τα έχω πει. Η σημερινή ΔΗΜΑΡ κρίνεται από τους πολίτες και θα κριθεί και στις κάλπες όποτε προκύψουν.

Ενδυναμώνεται ή αποδυναμώνεται ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ ενόψει εκλογών;

Η προηγούμενη απάντηση με καλύπτει

Πόσο κοντά είναι το κόμμα και η νέα ηγετική ομάδα υπό τον Φώτη Κουβέλη σε μια στενή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Η προηγούμενη απάντηση με καλύπτει

Με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις αλλά και το κλίμα που διαμορφώνεται η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να θεωρείται μονόδρομος;

Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δημιουργεί αυτό που λέμε «αέρα νίκης» αλλά σε καμία περίπτωση βεβαιότητες. Τα πράγματα είναι ρευστά.

Που αποδίδετε την  δημοσκοπική εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ μετά το καλοκαίρι; 

Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει επειδή η Κυβέρνηση χάνει και όχι γιατί ο ίδιος πείθει. Η προφανής αδυναμία της Κυβέρνησης να χειριστεί την δύσκολη και γεμάτη ανησυχίες περίοδο που περνάμε, η αποσπασματική και κυρίως πρόχειρη και σπασμωδική διαμόρφωση πολιτικών και επιλογών και η επιβολή τους σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά (π.χ. ΕΝΦΙΑ) την απομακρύνει ακόμα και από τους πολίτες που αντιλαμβανόμενοι τις δυσκολίες, την αντιμετώπιζαν με καρτερία και ανοχή. Αυτό που συχνά ακούμε τελευταία « δεν τον πιστεύω τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά θα τον ψηφίσω για να αλλάξει κάτι» είναι αυτό που κυρίως δίνει σήμερα την διευρυμένη διαφορά στις δημοσκοπήσεις. Δεν είναι βεβαίως ιδιαιτέρως πολιτικό, αλλά συμβαίνει. Υποστήριξα στην Βουλή κατά την συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης, ότι μπροστά στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος πρέπει, να τολμήσουμε την συγκρότηση μιας Κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού με συμφωνία συμπολίτευσης-αντιπολίτευσης πως θα μας πάει μέχρι το 2016 και θα αντιμετωπίσει το χρέος, την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και του εκλογικού νόμου. Νομίζω ότι αυτή είναι μια ασφαλής διέξοδος μπροστά στις αβεβαιότητες που έρχονται.

Στον επονομαζόμενο χώρο της κεντροαριστεράς μπορεί να διαμορφωθεί υπό τις παρούσες συνθήκες σχηματισμός που θα μπορούσε να αλλάξει την εκλογική προοπτική;

Δεν υπάρχει δημοσκόπηση πέρυσι και φέτος, στην οποία να μην καταγράφεται η ανάγκη μεγάλου τμήματος της Ελληνικής Κοινωνίας να εκφραστεί μέσα από ένα νέο πολιτικό σχηματισμό στον χώρο μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω ότι όλες οι δυνάμεις, οργανωμένες ή ανένταχτες που κινούνται στον χώρο της Κεντροαριστεράς πρέπει να συμπράξουν και να ανταποκριθούν σ’αυτό το ώριμο αίτημα. Προφανώς μια τέτοια συσπείρωση μπορεί να αλλάξει και τα εκλογικά δεδομένα.

Το ΠΑΣΟΚ υπό τη σημερινή του ηγεσία δημιουργεί τη βάση για τη συσπείρωση περί αυτό όλων των διάσπαρτων δυνάμεων της κεντροαριστεράς;  Ή μήπως η παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αποτελεί τροχοπέδη;

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα  ιστορικό κόμμα που για δεκαετίες εξέφρασε την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος και κυβέρνησε αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα, θετικό και αρνητικό. Έχει τον σεβασμό μου , αλλά εγώ θέλω να καταθέσω την εκτίμησή μου ότι δεν μπορεί να αποτελέσει την κύρια ΄βαση και πολύ περισσότερο την σφραγίδα στην συσπείρωση των κεντροαριστερών δυνάμεων. Δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα μιας γενικότερης δυσπιστίας που το παρακολουθεί. Μπορεί όμως να συμβάλλει τα μέγιστα.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης και το Ποτάμι, αν το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να συγκεντρώσει αυτές τις δυνάμεις, θα μπορούσε να ηγηθεί  του χώρου της κεντροαριστεράς;

Το Ποτάμι θεωρώ ότι είναι βασικό και αναγκαίο στοιχείο αυτής της συσπείρωσης. Το θέμα είναι αν και Το Ποτάμι έχει την ίδια γνώμη.

Ακούγεται έντονα ότι θα κάνετε κόμμα. Τι είναι αλήθεια και τι όχι;

Στις 21 του Οκτωβρίου θα εμφανιστεί η πολιτική πρωτοβουλία που θα πάρουμε εγώ και οι φίλοι και σύντροφοί μου για να συγκροτήσουμε έναν χώρο πολιτικό με την φιλοδοξία να έχουμε καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις στο ευρύτερο δημοκρατικό τοπίο. Τα ακριβή χαρακτηριστικά αυτού του χώρου θα τα διαμορφώσει η αποδοχή που θα έχει από τους πολίτες.

Ο Σπύρος Λυκούδης τι θα κάνει στις επόμενες εκλογές;

Ότι έκανε πάντα. Θα δώσει τη μάχη των απόψεων του μέσα από τον φορέα που θα τις εκπροσωπεί.

Τι είναι αυτό που κατέστησε την παραμονή σας στη ΔΗΜΑΡ αδύνατη;

Η σημερινή ΔΗΜΑΡ δεν είναι, με βάση την εκτίμησή μου, η ΔΗΜΑΡ που συνίδρυσα το 2010. Δεν έβρισκα σ’αυτή τον εαυτό μου και η αποχώρηση μου ήταν φυσικό επακόλουθο.

Πολλοί είναι αυτοί που συγκρίνουν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τον Γιώργο Παπανδρέου και το «λεφτά υπάρχουν». Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; 

Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ‘λεφτά δεν υπάρχουν’. Όποιος το εκπέμπει, κοροϊδεύει τον κόσμο.

Ενδιαφέροντα άρθρα

04.09.2017

Το καλοκαίρι ανήκει στα νιάτα, του Φ. Γεωργελέ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
02.09.2017

Υποψήφιοι αλλά και συνιδρυτές, του Γ. Βούλγαρη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
30.07.2017
Η ελπίδα σε αποδρομή, του Π. Μαρτινίδη
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ