Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Γραπτές Συνεντεύξεις

Βλέπω σήμερα τη ΔΗΜΑΡ να επιστρέφει σε δυσκολίες που είχε αφήσει πίσω της

Συνέντευξη στη Βραδυνή της Κυριακής και στη δημοσιογράφο Ειρήνη Μπέλλα

Η ΔΗΜΑΡ πλέον βαδίζει έχοντας στο εσωτερικό της δυο ομάδες με αντίθετους πολιτικούς προσανατολισμούς. Μπορεί να προχωρήσει διχασμένη προς τις εκλογές;
 
H Δημοκρατική Αριστερά δεν έχει στο εσωτερικό της δύο ομάδες. Έχει τρείς. Από τη διαδικασία του Συνεδρίου προέκυψε μια πλαστή, ψευδής κατάσταση η οποία αποτυπώθηκε σε μια επίσης ψευδή εικόνα στη φάση της εκλογής της νέας Κεντρικής Επιτροπής. Εμφανίστηκε ότι δήθεν υπάρχει μια συγκεκριμένη πλειοψηφία και μια συγκεκριμένη μειοψηφία πάνω στις θέσεις του Συνεδρίου.

Αυτό συνέβη γιατί μια διαμορφωμένη από καιρό ομάδα στελεχών, το  «Αριστερό Δίκτυο», ενσωματώθηκε στη «λίστα» της Κεντρικής Επιτροπής που υποστήριξε η περί τον Πρόεδρο πλειοψηφία, παρά τη σαφή αντίθεσή τους στις βασικές κατευθύνσεις που περιλάμβαναν οι θέσεις του Συνεδρίου.

Από τη μεριά της, η περί τον Πρόεδρο πλειοψηφία αποδέχτηκε αυτή τη στρέβλωση της πραγματικότητας, για να φανεί ισχυρότερη, υποχρέωσε εκόντες άκοντες τους μεταρρυθμιστές (ο όρος για να συνεννοηθούμε απλά) συνέδρους, στην διαμόρφωση άλλης «λίστας» και εμφανίστηκε έτσι αυτή η ψευδής εικόνα των δύο ομάδων.
Στην εκλογή προχθές, της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς, η ψευδής εικόνα διελύθη. Κατέβηκαν τρία ψηφοδέλτια και επιβεβαιώθηκε η γνωστή παροιμία «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια».

Τώρα, για το αν θα πάμε όλοι ενωμένοι στις εκλογές. Δεν έχω καμία αμφιβολία, προφανώς όμως με τον καθένα μας δημοκρατικά αλλά και σταθερά να υποστηρίζει τις θέσεις του.

Επιμένετε στην άποψη σας ότι η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να συνεργασθεί με την «κίνηση των 58», μετά από τις τελευταίες εξελίξεις και την στήριξη της καθόδου της στις ευρωεκλογές από το ΠΑΣΟΚ;
 
Ποτέ δεν εξέλαβα τους 58 ως πολιτικό σχηματισμό. Η διακήρυξη των 58 ήταν μια πρόσκληση προς όλα τα κόμματα και τις πολιτικές κινήσεις της Κεντροαριστεράς σε έναν διάλογο για την ανασυγκρότηση της και σε αυτή την πρόσκληση κατέθεσα την σαφή υποστήριξή μου.

Σήμερα είμαι μπροστά σε δύο αρνητικές εξελίξεις: α) δεν έπεισα το κόμμα μου να ανταποκριθεί στην πρόσκληση των 58 για διάλογο και β) οι 58 προχωρούν μετά την άρνηση της Δημοκρατικής Αριστεράς, σε σχηματισμό παράταξης με το βλέμμα στις ευρωεκλογές και με μόνη πιθανή στήριξη από το ΠΑΣΟΚ. Είναι δεδομένη η πολιτική μου απογοήτευση συνολικά από αυτή την εξέλιξη.

Όλα δείχνουν ότι η ΔΗΜΑΡ είναι πιο κοντά σε μια μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς γιατί απορρίπτετε την συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ;
 
Δεν ξέρω από πού προκύπτει αυτή η εκτίμηση, Εγώ δεν βλέπω τέτοια προοπτική. Αλλά αν υπάρχουν τέτοιες σκέψεις εγώ τις απορρίπτω, όχι γιατί είμαι εναντίον γενικώς της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γιατί η εκδοχή «η ΔΗΜΑΡ εκλογικό συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ» είναι προοπτική θανάτου για ότι χτίσαμε μέχρι σήμερα. Μόνο μια ισχυρή Δημοκρατική Αριστερά και μια ισχυρή ευρύτερη Κεντροαριστερά και μόνο σε προγραμματικές βάσεις μπορεί να αναπτύξει σοβαρή πολιτική συνεργασιών.

Θεωρείτε ότι το κόμμα σας έχει περισσότερα κοινά με το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου ή μιας κεντροαριστεράς που εκφράζεται από πρώην συνεργάτες και στελέχη του Κώστα Σημίτη;
 
Η Δημοκρατική Αριστερά έχει (ή πρέπει να έχει) κοινά πολιτικά δεδομένα με την ιστορική διαδρομή της Ανανεωτικής Αριστεράς, με τις επεξεργασίες της και με τις αξίες της.

Η ΔΗΜΑΡ εξέλεξε νέο γραμματέα στη θέση σας τον κ. Θανάση Θεοχαρόπουλο, με ένα όχι ικανοποιητικό ποσοστό 60 προς 40% περίπου. Ποιες ήταν οι ενστάσεις σας προς αυτή την επιλογή και δεν στηρίξατε την εκλογή του;
 
Τα 26 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που εκλέχθηκαν με τη λίστα «Ενωτικό Ψηφοδέλτιο» μεταξύ των οποίων είμαι και εγώ ψηφίσαμε «λευκό» στην εκλογή του νέου Γραμματέα. Αυτό το λευκό δεν είχε την έννοια της απόρριψης του Θανάση Θεοχαρόπουλου. Ήταν ψήφος πολιτικής απόστασης από αυτά που παράχθηκαν στο Συνέδριο και στο πεδίο των αποφάσεων αλλά κυρίως στο πεδίο των διαδικασιών.

Μέχρι πρότινος ήσασταν από τους πιο κοντινούς συνεργάτες του κ. Φώτη Κουβέλη με κοινούς στόχους για το κόμμα. Για ποιο λόγο, πιστεύετε, υπήρξε αυτή η μεταστροφή θέσης του κ. Κουβέλη ως προς τον προσανατολισμό του κόμματος;
 
Ο Πρόεδρος του κόμματος και τα στελέχη της ηγεσίας που συμφώνησαν με τις επιλογές του τελευταίου εξαμήνου διαμόρφωσαν ένα σύστημα απόψεων που θεωρούν ότι καθιστά την Δημοκρατική Αριστερά ισχυρότερη πολιτικά. Εγώ δεν το πιστεύω. Νομίζω ότι η ΔΗΜΑΡ μετατόπισε τον άξονά της και πολιτικά και φυσιογνωμιστικά προς κατεύθυνση που την απομάκρυνε από όσα την γέννησαν. Το μέλλον θα δείξει ποιος είχε δίκιο.

Θα παραμείνετε στο κόμμα της ΔΗΜΑΡ παρά τις διαφωνίες σας με τους χειρισμούς του κ. Κουβέλη ή βάζετε κάποιες κόκκινες γραμμές σε αυτές τις διαφοροποιήσεις;
 
Αυτό το κόμμα το συνίδρυσα με τους συντρόφους μου σε καιρούς δύσκολους και άνυδρους. Το κρατήσαμε με πολύ κόπο όρθιο και πετύχαμε. Όσο βλέπω σήμερα τη Δημοκρατική Αριστερά να επιστρέφει σε δυσκολίες που είχε αφήσει πίσω της, τόσο πεισμώνω και βεβαίως δεν την εγκαταλείπω. Το αντίθετο, θα παλέψω για να κρατήσω ίσια το τιμόνι της. Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή μου.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το διακύβευμα των ευρωεκλογών για τη ΔΗΜΑΡ;
 
Τα διλήμματα στις Ευρωεκλογές είναι δύο.
α) ΝΑΙ στην Ευρώπη ή ΟΧΙ στην Ευρώπη και β) με ποιες πολιτικές στην Ευρώπη, τις κυρίαρχες ή άλλες.
Η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να δώσει τη μάχη της και στα δύο. Να ενισχύσει την Ευρωπαϊστική Ελλάδα από τη μια μεριά και το Ευρωπαϊστικό Αριστερό μέτωπο από την άλλη. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της στις Ευρωεκλογές του Μαϊου.


Ενδιαφέροντα άρθρα

04.09.2017

Το καλοκαίρι ανήκει στα νιάτα, του Φ. Γεωργελέ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
02.09.2017

Υποψήφιοι αλλά και συνιδρυτές, του Γ. Βούλγαρη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
30.07.2017
Η ελπίδα σε αποδρομή, του Π. Μαρτινίδη
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ