Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Γραπτές Συνεντεύξεις

Ασανσέρ στον γκρεμό δεν υπάρχει

Συνέντευξη στην εφημερίδα Παρασκήνιο και στο δημοσιογράφο Αντώνη Αντωνόπουλο

Το ερώτημα τίθεται καθημερινά από κάθε πολίτη και είναι απλό: που πάμε και ποιες θα είναι οι συνέπειες μιας μετωπικής σύγκρουσης με τους εταίρους και δανειστές;

Μακάρι να ξέραμε που πάμε. Δεν υπάρχει έρμα και δεν υπάρχει καμία ενημέρωση από την κυβερνητική πλευρά παρά μόνο συνεχής επικοινωνιακή εικονικότητα για το εσωκομματικό και ευρύτερο ακροατήριο. Ακόμη και ο διάσημος οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν, που βρέθηκε στην Ελλάδα προ ημερών και συναντήθηκε με τον κ. Τσίπρα δήλωσε ότι μόνο ο θεός ξέρει τι συμβαίνει με τις διαπραγματεύσεις.

Γι αυτό ανησυχώ βαθύτατα για την πορεία της χώρας. Έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος σε επικοινωνιακές φούσκες και ναρκισσιστικές επιδειξιομανίες. Η κυβέρνηση «κατάφερε» το ακατόρθωτο. Να απομονωθεί στην Ευρώπη και με απερίσκεπτες ενέργειες να χάσει κι όσους διστακτικούς φιλικά προσκείμενους έτειναν κάποια χείρα βοήθειας. Είναι θύμα της παγίδας που έστησε μόνη της κι έπεσε μέσα με την προεκλογική και μετεκλογική ρητορεία της και τις ενδογενείς αντιφάσεις της. Μόνη της καταφυγή η άκρως επικίνδυνη διαπραγματευτική τακτική της απειλής για αυτοχειρία. Η βόμβα, αν σκάσει στα χέρια της, μπορεί μεν να τραυματίσει τους γύρω μας αλλά εμάς θα μας καταστρέψει ολοσχερώς. Δεν θέλω να σκέφτομαι πως υπάρχει Πρωθυπουργός και Κυβέρνηση που θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα στη χρεοκοπία και την απόλυτη εξαθλίωση. Γι αυτό προέχει η αποκατάσταση στοιχειώδους αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης με τους εταίρους μας.

Την ώρα που η κλεψύδρα μοιάζει να μετράει τον χρόνο αντίστροφα ποιες είναι οι εναλλακτικές προτάσεις που μπορεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση;

Πράγματι, η άμμος της κλεψύδρας όλο και λιγοστεύει. Αδειάζει τάχιστα. Όπως είπα, ουδείς, στην αντιπολίτευση τουλάχιστον, γνωρίζει το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να εισηγηθεί κανείς εναλλακτικές προτάσεις. Δεν γνωρίζουμε καν τις προτάσεις των εταίρων μας, αλλά μόνο τις «κόκκινες γραμμές» που διατυμπανίζει η κυβέρνηση. Θέλω να παραμένω μέχρι την ύστατη στιγμή με κάποια ίχνη αισιοδοξίας για την επίτευξη του διαβόητου αυτού «έντιμου συμβιβασμού»,  για το περιεχόμενο του οποίου ουδέν γνωρίζουμε και ο οποίος εάν και όταν επέλθει - δεν πρέπει να έχουμε καμιά αυταπάτη ως προς αυτό – θα είναι επώδυνος. Διερωτώμαι, όμως. Τον επιδιώκει, πράγματι, η κυβέρνηση; τον θέλει; τον αντέχει πολιτικά; Η χώρα βρίσκεται ξανά στο χείλος του γκρεμού κι ασανσέρ στον γκρεμό δεν υπάρχει. Ας μην πλανάται η κυβέρνηση από την επικρατούσα ανοχή στην κοινή γνώμη. Υποχωρεί ραγδαία. Επικάθεται η εύλογη  ανησυχία των πολιτών. Γι αυτό και εξανεμίζονται οι καταθέσεις.

Εκτιμάτε ότι το χαρτί του δημοψηφίσματος ή των εκλογών που συχνά επισείει η κυβέρνηση βοηθά την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων;

Προφανώς εντάσσεται στη διαπραγματευτική της τακτική, όπως την συνόψισα πιο πάνω. Δεν νομίζω ότι λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στο εξωτερικό. Κανένα δεδομένο δεν θα άλλαζε. Αντίθετα θα επιδείνωνε την κατάσταση, όπως την έχει από μόνη της επιδεινώσει η κυβέρνηση και σήμερα με την πολιτική της. Απευθύνεται κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο. Αλλά, δεν καταλαβαίνω ποιόν ακριβώς απειλεί. Ένα δημοψήφισμα θα ήταν διχαστικό και ολέθριο τη στιγμή που η νωπή λαϊκή εντολή είναι σαφής και συγκεκριμένη για λύσεις εντός του ευρώ. Νέες εκλογές για ποιο λόγο; Για να λύσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εσωκομματικές του αντιφάσεις ή να απαλλαγεί από τους ΑΝΕΛ; Ούτε δημοψήφισμα ούτε εκλογές αντέχει η χώρα. Γι αυτό οι κυβερνήσεις οφείλουν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Διαφορετικά θα έπρεπε να πηγαίνουμε σε δημοψηφίσματα και εκλογές για κάθε σοβαρό θέμα. 

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσατε να βάλετε αυτό που λέμε "πλάτη" στη κυβέρνηση;

Δεν βάζουμε «πλάτη» τυφλά σε καμιά κυβέρνηση, ιδιαίτερα σε μια αριστεροδεξιά εθνικολαϊκιστική συγκυβέρνηση που από την πρώτη στιγμή αποδεικνύει πόσο αντιμεταρρυθμιστική είναι, προστάτης στην ουσία των συντεχνιακών συμφερόντων κι όχι της κοινωνίας. Η επάνοδος της φαυλότητας στην παιδεία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όπισθεν ολοταχώς, δεκαετίες. Μας ενδιαφέρει, όμως, απόλυτα το περιεχόμενο της αναμενόμενης συμφωνίας με τους εταίρους μας. Δεν μας ενδιαφέρει η τύχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Μας ενδιαφέρει μόνο  το συμφέρον και η τύχη της χώρας. Σε απόλυτο βαθμό.
 
 Που οφείλεται και πόσο σας ανησυχεί ο αναβρασμός στον αντιεξουσιαστικό χώρο και πως σχολιάζετε την αντιμετώπιση φαινομένων βίας και καταλήψεων από την κυβέρνηση; 

Πρόκειται για φαινόμενο με ιδεολογικές και πολιτικές ρίζες. Θέλει πολλή συζήτηση. Αυτό, όμως, που μετά βεβαιότητας μπορώ να επισημάνω είναι ότι πρέπει να τελειώνουμε με τον φαύλο κύκλο της πολιτικής βίας. Αποτελεί καρκίνωμα στο πολιτικό σώμα. Διαβρώνει το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα και τις αξίες του. Δεν υπάρχει καλή και κακή βία. Χωρίς τη δημόσια ευταξία, όταν βεβαίως αυτή ασκείται στο πλαίσιο της νομιμότητας, δεν μπορεί να υπάρξει ελεύθερη, ανοιχτή και δημοκρατική Πολιτεία. 

Την ίδια ώρα στην Βουλή επικρατεί μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, με την ΠτΒ να βρίσκεται συχνά στο στόχαστρο της κριτικής. Πιστεύετε ότι πίσω από την εικόνα κοινοβουλευτικής έντασης υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα;

Είναι γνωστό ότι η ΠτΒ έχει τον δικό της ιδιόρρυθμο χαρακτήρα. Όμως,  οφείλει να αναλογίζεται πάντα τη θεσμική της θέση που δεν πρέπει να παραβιάζει ή να την καταχράται, πόσο μάλιστα όταν έχει εκλεγεί στη θέση αυτή με μεγάλη πλειοψηφία, με τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να δείχνουν εξ αρχής την καλή τους θέληση. 
 
Πως σχολιάζετε αυτά που κατήγγειλε πρόσφατα ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης για "υπηρεσίες ενημέρωσης " που παρείχαν κάποιοι στην τρόικα;

Δεν μπορώ να σχολιάσω μια τόσο γενική αναφορά χωρίς κάτι συγκεκριμένο.

Ενδιαφέροντα άρθρα

14.11.2017

6 σκέψεις για τις εκλογές στην Κεντροαριστερά, του Μ. Ματσαγγάνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
12.11.2017

Η κοινωνία ή ο μικρόκοσμος, του Σ. Πολυμίλη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
12.11.2017

Σε τι χρησιμεύει η Κεντροαριστερά; του Μ. Ματσαγγάνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ