Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
  • Άρθρα-Δηλώσεις

Το κείμενο της μειοψηφίας στο 2ο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ: Να δημιουργήσουμε το ανάχωμα στον νέο δικομματισμό

Το παρακάτω κείμενο παρουσιάστηκε στην τελική φάση της πολιτικής απόφασης του 2ου Συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ από τον Σπύρο Λυκούδη. Τέθηκε σε ψηφοφορία στο σώμα των συνέδρων και μειοψήφησε. Στη βάση αυτού του κειμένου διαμορφώθηκε το ψηφοδέλτιο «Ενωτική Λίστα» το οποίο ψηφίστηκε από 229 συνέδρους και εξέλεξε 26 μέλη στην Κεντρική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Κορυφαίες στιγμές στην πορεία του κόμματός μας αποτελούν αναμφίβολα οι διαδοχικές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, η είσοδός μας στην κυβέρνηση της διαχείρισης της κρίσης και η έξοδός μας απ΄ αυτήν έναν χρόνο μετά. Η συμμετοχή μας στην κυβερνητική διαχείριση της κρίσης ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση, με δεκάδες παραμέτρους, που για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκαν με αυτήν την ένταση. Και ήμασταν εμείς οι καταλύτες.

Η υποδοχή αυτής της επιλογής από την κοινωνία έδειξε ότι υπήρχε πράγματι θετικό ενδιαφέρον και υπόστρωμα για την άσκηση πολιτικής ουσίας, παρά το κόστος πολλών από τις αναγκαίες επιλογές.
Και μόνον γι΄αυτό, η ίδρυση της ΔΗΜΑΡ στην κρίση των ιστορικών έχει δικαιωθεί.

Όμως εμείς δεν την ιδρύσαμε για τους ιστορικούς. Την ιδρύσαμε για τους πολίτες, για το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου. Γι΄αυτό και δεν μας αρκούν αυτά. Προσβλέπαμε σε παρέμβαση διαρκή και όχι στιγμιαία. Οι τομές πρέπει να δικαιώνονται, κυρίως όμως, όταν αυτές γίνονται από κόμματα, να αποβαίνουν ωφέλιμες για την κοινωνία. Το επιχείρημα «εξασφαλίσαμε τη χώρα από την χρεωκοπία» δεν μειώνει καθόλου την ευθύνη μας, για όλα όσα γίνονται, ενώ δεν θα έπρεπε, όπως και για όλα, όσα δεν γίνονται, ενώ επιβάλλεται να γίνουν.

Από την Αριστερά θεατή όσων οι άλλοι πράττουν, ζητήσαμε και εκδώσαμε διαζύγιο. Δεν βρίσκουμε τι ενδιαφέρον έχει να την ξανασυστήσουμε εντός μας.

Η χώρα βρίσκεται μπροστά σ΄ένα σταυροδρόμι. Μετά το ξέσπασμα της κρίσης οι πολίτες απέρριψαν τις αυτοδυναμίες και τον δικομματισμό. Πρόκριναν λύσεις μέσα από τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων. Είμαστε σήμερα ως κόμμα μπροστά σε άλλη μια προσπάθεια εθνικής ευθύνης. Να δημιουργήσουμε το ανάχωμα στον νέο δικομματισμό και τη συντήρηση.

Τα όρια της εθνικής ευθύνης δεν τελειώνουν στο Ευρώ ή στην περίοδο των μνημονίων. Δεν είναι μικρότερη η ευθύνη για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, για συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων και για την εκπόνηση ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης.

Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας η Ανανεωτική Αριστερά δεν είχε τόσο σημαντικό, εθνικό ρόλο. Εθνικό ρόλο. Πολιτικό ρόλο.

Ποτέ άλλοτε οι αποφάσεις της δεν είχαν τέτοιο ειδικό βάρος. Και ποτέ άλλοτε οι συνθήκες δεν ήταν πιο ευνοϊκές για να οικοδομήσουμε τη μεγάλη παράταξη του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Από θέση ισχύος μάλιστα. Ναι, από θέση ισχύος!

Για πρώτη φορά από το 1980 το πολιτικό και ηθικό μας κεφάλαιο είναι τόσο ισχυρό.

Η Κεντροαριστερά, ο τρίτος πόλος, είναι η συσπείρωση ενός κρίσιμου μεγέθους, που θα ανακόψει τη δύναμη του δικομματισμού και δεν θα του επιτρέψει να επιφέρει έναν διχασμό που θα ακυρώσει ό,τι μέχρι σήμερα μάτωσε ο λαός μας για να πετύχει.

Είμαστε στο μέσον της εθνικής διαδρομής. Σε λίγο τα μνημόνια κλείνουν τον κύκλο τους. Και ακριβώς στο τέλος του μνημονίου απαιτείται η μέγιστη δημοκρατική συσπείρωση.
Να μπούμε εμείς, επιθετικά στον διάλογο γι΄ αυτήν τη συσπείρωση. Με όλους. Χωρίς ηγεμονισμούς, χωρίς αποκλεισμούς.

Οι πιθανότητες είναι με το μέρος μας. Και κανείς, κανείς άλλος στην Ελλάδα σήμερα δεν έχει περισσότερες δυνατότητες. Σε άλλη φάση μπορεί να υπάρξει, ίσως, αλλά σήμερα η Ιστορία επέλεξε εμάς γι΄αυτό το ρόλο.

Δική μας είναι η ευθύνη. Να εμπνευστούμε από την υπόθεση της μεγάλης Κεντροαριστεράς. Να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας. Και θα εμπνεύσουμε.

Ενδιαφέροντα άρθρα

30.07.2017
Η ελπίδα σε αποδρομή, του Π. Μαρτινίδη
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
30.07.2017

Η Μεταπολίτευση που μισήσαμε, του Σ. Πολυμίλη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
16.07.2017
Πιπέρι στο στόμα, του Π. Τσίμα
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ