Άκουε πολλά, λάλει καίρια.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ

Μαπούτσε του Caryl Ferey

Διάβασα αυτόν τον καιρό το Μαπούτσε. Πολύ ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα– ναι, και οι πολιτικοί διαβάζουν αστυνομικά, ειδικά όταν οδεύουν προς συνέδρια. Πολυβραβευμένο στο είδος του ήδη από την πρώτη χρονιά που κυκλοφόρησε, το 2012.

Συγγραφb189489έας του ο Γάλλος Caryl Ferey, ένας πολίτης του κόσμου, ταξιδευτής με τη μοτοσυκλέτα του. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1994. Έγραψε για το θέατρο, τη μουσική, για το ραδιόφωνο και κατέληξε στη λογοτεχνία που φαίνεται να τον κέρδισε αποκλειστικά τα τελευταία χρόνια.

Αυτό το μυθιστόρημα γράφτηκε για την Αργεντινή, μια από τις χώρες, που, όπως λέει ο συγγραφέας, «η Ιστορία τους τις βαραίνει».


Μαπού σημαίνει γη και τσε σημαίνει άνθρωποι. Οι Άνθρωποι της Γης είναι μια φυλή αυτόχθονων Αργεντίνων, κατοικούσαν στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Χιλής και σε ένα τμήμα της Αργεντινής. Κυνηγήθηκαν ανηλεώς και στις δυο χώρες τον 19ο αιώνα. 

Η Ζανά, μια πεισματάρα καλλιτέχνις με καταγωγή από τους Μαπούτσε και ο Ρουμπέν, ένας οργισμένος ντετέκτιβ, ερευνούν υποθέσεις εξαφανισμένων. Η συνάντησή τους, τους οδηγεί στα φαντάσματα της δικτατορίας Βιντέλα, μέσα από μια συναρπαστική μυθιστορηματική πλοκή με πολιτικές και κοινωνικές αναφορές.
Το βιβλίο ανοίγει τις σκοτεινές πόρτες της αργεντίνικης ιστορίας και προσφέρει μιαν περιδιάβαση στα τελευταία 30 χρόνια της με στοιχεία ανατριχιαστικά από τη δράση των μηχανισμών μιας χαρακτηριστικής λατινοαμερικάνικης δικτατορίας.
Μπορώ σήμερα « να βλέπω» το Μπουένος Άιρες , που κάθε τόσο σκέφτομαι πότε θα το γνωρίσω, όχι μόνο από τα café και τα tangos αλλά και μέσα από τη συγκλονιστικά βίαιη κοινωνική και πολιτική του εικόνα, την αλλοτινή ελπίζω.