Βουλευτής Α' Αθήνας
Το Ποτάμι
Menu
topBanner3

Νομοθετική εργασία

"Κύριε Υπουργέ, αλλάξτε τα περί αναστολής, περάστε στην κατάργηση για να υπάρξει και η αναγκαία για το θέμα συναίνεση που επιδιώκετε".

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεγαλύτερη σημασία κατά τη γνώμη μου έχει να δούμε σήμερα πώς μπορούμε να προωθήσουμε τα ζητήματα και να οδηγηθούμε σε αποτέλεσμα όσον αφορά το ΕΣΡ και λιγότερο να αναλωθούμε σε εκφωνήσεις πολιτικών ομιλιών.

Είναι γνωστό τι έχει προηγηθεί. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Όλοι ξέρουμε τι έγινε. Καταρχήν, υπήρξε η προσπάθεια της Κυβέρνησης, μέσα στο αναμφισβήτητα αναγκαίο πλαίσιο της ρύθμισης του ραδιοτηλεοπτικού πεδίου, να προχωρήσει στη διαμόρφωση όχι απλώς ρυθμιζόμενου ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, αλλά και ελεγχόμενου πολιτικά από την ίδια.
Καθοριστική σήμερα η σημασία του "ηλεκτρονικού πολέμου".  

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Καλούμαστε σήμερα να κυρώσουμε το «Μνημόνιο Κατανόησης» σχετικά με το Μεικτό Κλιμάκιο του ΝΑΤΟ για τον Ηλεκτρονικό Πόλεμο.

Να υπογραμμίσω για μια ακόμη φορά ότι στην Επιτροπή έρχονται για κυρώσεις διάφορες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες με μεγάλη καθυστέρηση, κατά την άποψή μου. Το παρόν έχει υπογραφεί από την ελληνική πλευρά στις 26 Αυγούστου 2013. Κι αυτό δημιουργεί κάθε φορά ένα εύλογο ερωτηματικό: Πού οφείλεται αυτή η καθυστέρηση, εάν όντως η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι τα όσα υπογράφει, ιδιαίτερα όσα έχουν σχέση με τα διπλωματικά και αμυντικά συμφέροντα της χώρας, αξίζουν όχι μόνο της προσοχής μας αλλά και εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον;



Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο τροποποιεί τον ν. 4099/2012 και ενσωματώνει στην εθνική νομοθεσία την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2014/91/ΕΕ/L 257 στο πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο ρυθμίζονται διάφορα θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου. 

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που ρυθμίζει προβλήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα, τα οποία συναντώνται παγκόσμια στις οικονομίες της αγοράς. Όπως επί παραδείγματι το θέμα των αποδοχών των στελεχών εταιρειών του τομέα, που θεωρητικά και πρακτικά ας πούμε ότι πρέπει να συμβαδίζουν με τη διαβάθμιση και τη διαχείριση του κινδύνου. Να μην είναι δηλαδή, ανεξέλεγκτες και να μην δημιουργούν κίνητρα βραχυπρόθεσμου ορίζοντα.